O MNIE

Zainteresowanie człowiekiem, ciekawość jak druga osoba doświadcza tego, co wydarza się w jej życiu, towarzyszą mi od wielu lat.
Dlatego kształtując swoją zawodową ścieżkę zwróciłam się w kierunku psychoterapii Gestalt, równolegle rozwijając się jako trenerka pracująca z grupami (rozwój osobisty i szkolenia biznesowe) i instruktorka improwizacji ruchowej (warsztaty pracy z ciałem i ruchem).
Kluczowymi aspektami mojej pracy psychoterapeutycznej są: otwarcie na obecność drugiej osoby, towarzyszenie jej bez oceniania, głęboki szacunek i wrażliwość egzystencjalna oraz dążenie do stworzenia takiej relacji terapeutycznej, która będzie dobra i pomocna dla osoby w procesie terapii.
Jestem certyfikowaną psychoterapeutką i trenerką Gestalt (certyfikat psychoterapeuty nr 243), absolwentką Instytutu Terapii Gestalt w Krakowie (www.gestalt.pl), zrzeszonym w takich organizacjach psychoterapeutycznych jak: EAP (European Association for Psychotherapy), EAGT (European Association for Gestalt Therapy), FORGE (International Federation of Gestalt Training Organizations), PFP (Polska Federacja Psychoterapii), PTPG (Polskie Towarzystwo Psychoterapii Gestalt).
Akredytacje tych organizacji potwierdzają wysoki poziom jakości kształcenia psychoterapeutów przez Instytut, odpowiadający standardom europejskim.
Swoją pracę systematycznie superwizuję.
Od 2014r. uczestniczę w dwuletnim stażu trenerskim w Instytucie Gestalt, który przygotowuje mnie do nauczania psychoterapii.
Należę także do Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Gestalt. W pracy z klientem przestrzegam Kodeksu Etycznego Europejskiego Stowarzyszenia Terapii Gestalt.

 Moje kwalifikacje

Psychoterapię prowadzę w Instytucie Gestalt przy ulicy Gwarnej 2B w Krakowie.

Zarówno podczas pracy psychoterapeutycznej jak i w innych momentach życia bardzo bliskie są mi poniższe słowa:

„Spójrzcie na człowieka w taki sposób, w jaki patrzylibyście
na zachód słońca albo na góry.
Przyjmujcie to, co widzicie, z przyjemnością.
Przyjmujcie człowieka ze względu na to, czym jest.
Tak postąpilibyście w przypadku zachodu słońca.
Nie mówilibyście: ten zachód słońca
powinien być bardziej purpurowy
albo te góry powinny być wyższe w środkowej partii.
Po prostu wpatrywalibyście się z zachwytem.
Tak samo w przypadku drugiego człowieka.
Patrzę i nie mówię: jego skóra powinna być bardziej
różowa albo jego włosy powinny być krócej obcięte.
Człowiek po prostu jest.”
J. Zinker

 


Akredytacje